افترا در لغت به معنای تهمت زدن و نسبت دادن کارهای زشت به دیگری با دروغگویی است. مطابق مادّۀ ۲ قانون مجازات اسلامی، درصورتی می‌توان عمل یا ترک عملی را جرم دانست که قانون آن را جرم محسوب کرده باشد. قانون مجازات اسلامی در بخش پنجم از کتاب خود تحت عنوان «تعزیرات»، به تعریف افترا پرداخته و آن را جرم محسوب کرده است. مطابق همین قانون، جرم افترا به دو قسمت افترای قولی و افترای عملی تقسیم می شود که در ادامه به توضیح هرکدام خواهیم پرداخت.
افترا در لغت به معنای تهمت زدن و نسبت دادن کارهای زشت به دیگری با دروغگویی است. مطابق مادّۀ ۲ قانون مجازات اسلامی، درصورتی می‌توان عمل یا ترک عملی را جرم دانست که قانون آن را جرم محسوب کرده باشد. قانون مجازات اسلامی در بخش پنجم از کتاب خود تحت عنوان «تعزیرات»، به تعریف افترا پرداخته و آن را جرم محسوب کرده است. مطابق همین قانون، جرم افترا به دو قسمت افترای قولی و افترای عملی تقسیم می شود که در ادامه به توضیح هرکدام خواهیم پرداخت.
سلام ملکی که دارای حق عبور است از مسیر دیگری راه دارد ومحل عبور از ملک همجوار سالیان است مسدود مباشد می شود از سند نیز حذف شود
